یک دانه ی کور

بی آنکه دنیا را ببیند

در لای آجرهای یک دیوار گم بود

در آن جهان تنگ و تاریک

با باد و با باران غریبه

دور از بهار و نور و مردم بود

*

اما مدام احساس می کرد

بیرون از این بن بست

آن سوی این دیوار چیزی هست

اما نمی دانست آن چیست

با این وجود او مطمئن بود

این گونه بودن زندگی نیست

*

او با سماجت

بیرون کشید آخر خودش را

از جرز دیوار

آن وقت فهمید

که زندگی یعنی همین کار

ع. نظرآهاری

     می دانم هیچ صندوقچه ای نیست که بتوانم رازهایم را توی آن بگذارم

و درش را قفل کنم ؛ چون تو همه ی قفل ها را باز می کنی. می دانم هیچ

 جایی نیست که بتوانم دفتر خاطراتم را آنجا پنهان کنم ؛ چون تو تک تک

 کلمه های دفتر خاطراتم را می دانی. حتی اگر تمام پنجره ها را ببندم،

 حتی اگر تمام پرده ها را بکشم، تو مرا باز هم می بینی و می دانی که

 نشسته ام یا خوابیده و می دانی کدام فکر روی کدام سلول ذهن من راه

 می رود. تو هر شب خواب های مرا تماشا می کنی، آرزوهایم را

می شمری

     و خیال هایم را اندازه می گیری.

می نویسم از درد ...

می نویسم از درد زیرا که درد آغاز عشق

و عشق

آغاز پروانگی

و پروانگی

آغاز ویرانگی ست ... .

می نویسم برای دل های دردمند، برای آنها که دوستشان دارم

برای آنها که

دوست داشتن را فهمیده اند.

می نویسم اما نه برای هزاران کسی که از این وب می گذرد

برای هزاران کسی که این درد را شنیدن

اهمیت داشته باشد یا نداشته باشد

نه ...

نه نه نه

می نویسم برای او که درد را می فهمد. و دیگر هیچ ...

زیرا که درد

آغاز عشق

و عشق

آغاز پروانگی

و پروانگی

آغاز ویرانگی

و ویرانگی

آغاز دیوانگی ست ...

تنهای بی سنگ صبور

خونه سرد و سوت کور

توی شبهات ستاره نیست

موندی و راه چاره نیست

اگرچه هیچ کس نیومد

سری به تنهاییت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بیارُ مرد باش

... .

تو بهترین امیدها را در من install می کنی .

عکس تو همیشه در Back ground قلب من قرار دارد .

وقتی در بین مشکلات زندگی، از فرط خستگی، هنگ می کنم ؛

تو با نگاهت، نگاهم راClick  می کنی .

من مملو از عشق، Restart می شوم .

تو غم و غصه هایم را  Delete می کنی .

همیشه Online بمان ...

        دیشب ز روی ماهت ٬ تشبیه ماه کردم              تو٬ به ز ماه بودی٬ من اشتباه کردم

                            عید همه ی عاشقان مبارک